Dit wordt waarschijnlijk mijn grootste avontuur van dit jaar.

Het is 1989 en deze website bestaat niet. Pas in 1990 komt Tim Berners-Lee met het ‘world wide web’ (www). We hebben dus geen e-mail, geen websites, geen mobiele telefoon en geen social media. De eerste Nederlandse commerciële tv-zender (RTL Veronique) wordt ook pas in 1990 gelanceerd. Dus we hebben Nederland 1, 2 en 3. Geen streaming diensten, geen YouTube, geen TikTok. Hoe doen we de dingen dan eigenlijk in 1989? Waar besteden we onze tijd aan, hoe vermaken we ons, wat houdt een werkdag in?

Dat ga ik ervaren.

Van 19 t/m 25 augustus is het voor mij 1989 week. Ik schuif gedurende één hele week alle (communicatie)middelen opzij die er nog niet waren in 1989 en kijk wat er gebeurt.

Wat betekent dat?

Thuis gaat de wifi uit. Mijn mobiele telefoon gaat voor een week achter slot en grendel. De laptop ook. Geen streaming voor tv of muziek. En ja, mijn gezin met tienerkinderen moet er dus ook aan geloven. Misschien ligt er nog een stoffige videorecorder op zolder? Bretels en haarlak onder in een la? Of misschien ontstaat er wel een echt gesprek. ;-)
(Emoticons gebruiken we ook niet in 1989. Negeer deze emoticon.)

Op kantoor verbreek ik op 19 augustus de internetverbindingen met mijn pc. Mijn mobiele telefoon is ook hier afwezig. Ik werk met de bestanden die ik offline heb. Met pen en papier. Met een vaste telefoonlijn. Met enveloppen en postzegels. Met… ik weet het niet precies! Ik ga het beleven.

Waarom??

(In 1989 kunnen mensen nog lange teksten te lezen, dus ik daag jullie uit met extra kale tekst, helemaal zonder filmpjes ertussen! Hier komt hij:)

Stel je voor: ik ga een brief typen, printen, een envelop en postzegel regelen, het adres opzoeken en naar de brievenbus lopen. Zou ik die brief dan ter informatie ook als ‘cc’ naar vier anderen sturen, met postzegel, via de brievenbus?
Of stel je voor dat ik wil overleggen met een aantal mensen die op verschillende plekken werken. Zou ik nog steeds vier keer per dag met vier of vijf mensen afspreken, als we steeds allemaal naar één plek moesten reizen en ik daar een ruimte voor moest regelen? Of doe ik dat alleen omdat het online is en het zo gemakkelijk gaat?
Zou ik midden in een gesprek tien keer weglopen om in de brievenbus te kijken of naar de bibliotheek te gaan om iets op te zoeken, net zoals ik nu tien keer mijn telefoon pak om iets te bekijken?

Ik krijg elke dag onvoorstelbare hoeveelheden tekst, beeld en geluid op me af en verstuur zelf ook flinke porties. Mensen staan er veel te weinig bij stil dat alles wat we uitsturen, ook verwerkt moeten worden. Door andere mensen en door onszelf. Anderen zorgen dat ik overprikkeld raak, ik draag eraan bij dat anderen overprikkeld raken. En het is maar de vraag of al deze productie ook tot waarde leidt.

De 1989 week is een kans om hier even uit te stappen. Dat het een hele week is, vraagt van mij dat ik echt moet kijken hoe ik dingen anders kan inrichten. Na mijn 1989 week wil ik vast een aantal hulpmiddelen uit 2024 weer terug. Maar wie weet… verander ik ook een paar dingen om me lichter en meer ontspannen te blijven voelen en meer waarde te creëren met wat ik doe (of laat).

Wil je dit ook? Zeker doen!

Tips:

  • Ik heb de 1989 week in mijn agenda gemarkeerd van 19 t/m 25 augustus. Ik heb daar een aantal afspraken of activiteiten staan waarbij ik digitale hulpmiddelen nodig heb en zal die verplaatsen of anders inrichten.
  • Ik informeer anderen in de aanloop naar de week en/of in de week zelf met een autoreply op mijn mail, Signal, Whatsapp, mobiele voicemail etc.. Ik informeer gezinsleden en collega’s tijdig. En vraag ze om ook mee te doen als ze dat willen.
  • Ik bereid de week voor door een aantal hulpmiddelen te regelen die ik die week nodig heb. Bijvoorbeeld een papieren versie van mijn agenda, een lijst met telefoonnummers en een plattegrond van mijn woonplaats (ik heb geen richtingsgevoel).
  • Je hoeft niet precies te doen wat ik doe. Je kunt ook gedeeltelijk meedoen, bijvoorbeeld door alleen je mobiele telefoon één of meer dagen opzij te leggen, geen on demand series, films en filmpjes te kijken of geen social media te bezoeken. Maak het jezelf nét moeilijk genoeg om echt de verandering te voelen.

Ik ga zelf vooral de lol erin opzoeken (want het zal best lastig worden hier en daar), bijvoorbeeld door mijn haar te touperen en een spijkerjasje vol buttons te spelden. (Helaas, je gaat dit dus niet realtime terug zien op social media! Ik moet ook maar eens op zoek naar een polaroid camera.) Ik denk erover om een 1989 button te maken om mijn omgeving te waarschuwen. En ik heb op Marktplaats een videoband gevonden van mijn favoriete film uit 1989: The Dead Poets Society. Dat wordt een avondje met cherry cola en van die zoute stokjes, hoe heetten die ook alweer…

Tegen de tijd dat het donderdag 22 augustus is, zal ik een hoop te delen hebben over mijn ervaringen en waarschijnlijk helemaal zen zijn geworden. Of de kluts kwijt zijn. Hoe dan ook: die middag geef ik een workshop. Op locatie. Met de hulpmiddelen van 1989. Er zijn 20 plaatsen; ben jij erbij?

Enne.. Wens me succes!

Meijke van Herwijnen
Directeur Visiom